tatry-polskie
tatry-polskie
tatry-polskie
tatry-polskie
tatry-polskie tatry-polskie
tatry-polskie
 
Każdego roku w Tatrach dochodzi od kilku do kilkunastu wypadków śmiertelnych. W każdym przypadku winny jest człowiek, który zapomina o podstawowych zasadach bezpieczeństwa w górach. Większość turystów jest nieświadoma pułapek i zagrożeń czyhających na nich na tatrzańskich szlakach. Można byłoby uniknąć większości wypadków, gdyby każdy miał na uwadze bezpieczne poruszanie się po Tatrach.

Przyczyny śmierci w górach bywają różne: przez poślizgnięcie i upadek w przepaść, od uderzenia kamieniem, od wyładowań atmosferycznych w czasie burz, w lawinie, z powodu schorzeń, które przy wysiłku i zmianie ciśnienia bywają śmiertelne, od wiatru i zimna.

Chodząc po Tatrach pamiętaj:
Chodząc po Tatrach należy pamiętać, że znajdujemy się w Tatrzańskim Parku Narodowym, w którym należy przestrzegać obowiązujących przepisów:
  • - Nie zakłócaj ciszy górskiej krzykiem ani muzyką
  • - Nie pozostawiaj po sobie śmieci. Zabieraj je ze sobą
  • - Nie zbaczaj z wyznaczonych szlaków
  • - Nie skracaj drogi
  • - Nie płoszy zwierząt
  • - Nie biwakuj
  • - Nie rozpalaj ognisk
  • - Nie wprowadzaj psów
  • - Nie zbieraj jagód i grzybów
  • - Nie zrywaj żadnych kwiatów ani roślin
 
Letnie zagrożenia w Tatrach:
zalegające płaty śniegu - W zacienionych miejscach (zwłaszcza po stronie północnej), do późnego lata zalegają płaty twardego śniegu po długiej i śnieżnej zimie. Wyruszając w góry ubierz lekkie, wysokie, chroniące kostkę buty z podeszwą typu wibram.
pobłądzenie - W czasie załamania pogody, przy pogorszeniu widoczności lub braku nieznajomości topografii Tatr może zdarzyć się pobłądzenie. Dlatego nie wolno chodzić na skróty. Obowiązująca zasada: "SKRACAJĄC DROGĘ SKRACASZ ŻYCIE".
porażenie piorunem - Przy pierwszych oznakach burzy należy, natychmiast opuścić wyższe partie gór i okolice cieków wodnych. Przeczekując burzę należy siedzieć na plecaku z nogami złożonymi i podciągniętymi pod siebie. Nie wolno opierać się o skały. Jeżeli znajdujemy się w większej grupie, należy rozproszyć się po terenie.
warunki atmosferyczne - Zmiana pogody w Tatrach bywa nagła. Nawet, gdy wyruszamy w pogodny ranek należy zabrać ze sobą ciepłe, nieprzemakalne ubranie, czapkę i rękawice.
spadające kamienie - Kamienie najczęściej są strącane przez nieuważnych turystów. Stwarzają one ogromne niebezpieczeństwo dla życia turystów idących szlakiem niżej. Gdy zdarzy się nam strącić kamień, należy ostrzec turystów krzycząc "UWAGA KAMIEŃ".
zły stan zdrowia - Jeżeli ktoś cierpi na dolegliwości sercowe lub krążeniowe, powinien skonsultować się ze swoim lekarzem zanim podejmie decyzję o pobycie w Tatrach.
złamania i kontuzje stawów - Przyczyną złamań i zwichnięć są potknięcia, upadki i poślizgnięcia. Zwróćmy uwagę, w jakim obuwiu wyruszamy w góry.
Wyruszając w góry zabierz ze sobą:
  • mapę i przewodnik
  • - latarkę
  • - czapkę, rękawiczki, ciepły sweter lub polar
  • - nieprzemakalną kurtkę
  • - folię NRC
  • - telefon komórkowy
  • - podręczną apteczkę pierwszej pomocy
  • - napoje i jedzenie
 
Zagrożenie życia w górach stanowią:
  • - płaty śniegu, które zalegają w północnych żlebach, u podnóża ścian. Uwaga na szlaki: Orla Perć, Rysy i Przełęcz pod Chłopkiem
  • - lawiny kamienne powstają przez potrącenie luźno leżących kamieni i mogą spowodować lawinę kamienną śmiertelnie niebezpieczną dla turystów idących szlakiem niżej. Uwaga na szlaki: Rysy i rejon Buczynowych Turni
  • - burze, stanowią śmiertelne zagrożenie dla życia turystów znajdujących się w partiach szczytowych. Śmiertelne wypadki porażeń piorunem notowane są na Giewoncie i Świnicy
Dla bezpieczeństwa:
  • nie wyruszaj w góry samotnie. zanim wyruszysz w góry zostaw wiadomość dokąd idziesz i kiedy wrócisz
  • wybierz trasę odpowiednią do Twoich możliwości i kondycji
  • weź ciepłe ubranie i okrycie przed deszczem w razie załamania pogody
  • pamiętaj o stanie swego zdrowia
  • zasięgnij informacji o przewidywanej pogodzie
 
Telefony alarmowe:
Informacja TOPR: tel. 018 20 634 44 ; 0 603 100 100
Numer obowiązujący w całych polskich górach - Tatrach, Gorcach, Bieszczadach, Sudetach: 0 601 100 300
Numery dodatkowe:
Centrum Przewodnictwa Tatrzańskiego: tel. 018 20 637 99
Informacja o zagrożeniu lawinowym: tel. 018 20 637 99
Informacja o pogodzie: tel. 018 20 630 19
 
Zima to okres szczególnego niebezpieczeństwa w Tatrach ze względu na możliwość zejścia lawin, które trudne są do przewidzenia i mogą wystąpić bez ostrzeżenia. Lawina jest żywiołem przyrody niszcząca wszystko, co znajdzie się na jej drodze. Według danych prędkość lawiny wynosi od 32 do 360 km na godzinę, a metr sześcienny śniegu waży od 30 do 800 kg.
 
Przed wyruszeniem w Tatry należy sprawdzić stopień zagrożenia lawinowego.
 
Stopnie Zagrożenia Lawinowego:
 
I Małe nieznaczne zagrożenie lawinowe
Lawiny mogą powstać sporadycznie w stromych żlebach i stokach wklęsło wypukłych, gdzie lokalne warunki tworzą mniej zwartą pokrywę śnieżną. Na ogół panują bezpieczne warunki do wędrówek.
II Umiarkowane zagrożenie lawinowe
Istnieje możliwość zejścia lawin na bardziej stromych stokach wskutek naruszenia pokrywy śnieżnej przez człowieka oraz przy zmianie pogody. Warunki do wędrówek korzystne, ale należy uwzględnić rejony zagrożone.
III Znaczne zagrożenie lawinowe
Lawiny tworzą się samoczynnie - przede wszystkim na wskutek naruszenia pokrywy śnieżnej już przy małym obciążeniu. Na wniosek TOPR, TPN może zamknąć szczególnie zagrożone odcinki szlaków. Poruszanie po szlakach jest utrudnione. Należy posiadać umiejętność oceniana sytuacji lawinowej.
IV Duże zagrożenie lawinowe
Lawiny powstają samoczynnie. Możliwość schodzenia średnich i również dużych lawin. Zagrożenie obejmuje cały obszar Tatr. Obowiązuje zakaz wychodzenia w góry.
V Alarm lawinowy
Lawiny mogą samorzutnie schodzić. Możliwość schodzenia dużych lawin, również na terenach umiarkowano stromych. Obowiązuje zakaz wychodzenia w góry.
 
Lawiny zagrażają:
  • po każdym większym opadzie śniegu
  • podczas gwałtownego ocieplenia
  • po każdym opadzie śniegu na zlodowaciałe podłoże
  • gdy słońce rozgrzeje stoki na wiosnę
  • największe zagrożenie występuje na stromych otwartych stokach oraz w żlebach i rynnach
 
Jak zachować się w terenie zagrożenia lawinowego:
  • nie wyruszać w góry samotnie
  • wyruszać w góry wcześnie
  • być ostrożnym przy wychodzeniu na grań i uważać na nawisy
  • nie krzyczeć i ograniczyć rozmowy
  • żleby przechodzić pojedynczo a nie na nartach
  • odpoczywać pod skałami
  • zasięgnąć informacji w TOPR i schroniskach o stopniu zagrożenia lawinowego
 
Rejony w których występuje największe niebezpieczeństwo lawinowe: Dolina Bystra, Dolina Suchej Wody, Dolina Roztoki, Dolina Pięciu Stawów Polskich, rejon Szpiglasowej Przełęczy, stoki Koziego Wierchu, Dolina Rybiego Potoku -stoki Opalonego.
 
Najniebezpieczniejszy okres schodzenia lawin przypada na luty i marzec. Lawinę może spowodować echo głosu, wiatr i nieuwaga narciarza. Ogromne zwały śniegu niszczą wszystko co napotkają na swojej drodze.
 
TOPR - Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe
W 1850 r. była pierwsza wzmianka o śmiertelnym wypadku w Tatrach, w której zginął Maciej Bachleda. Potrzeba niesienia pomocy turystom w Tatrach zaczyna stawać się coraz bardziej konieczna ponieważ w Tatry zaczyna przyjeżdżać coraz więcej turystów. W 1873 r. powstaje Towarzystwo Tatrzańskie, które dąży do utworzenia górskiego pogotowia ratunkowego. Głównymi inicjatorami tej organizacji byli Mieczysław Karłowicz, który zginął pod śnieżną lawiną pod stokami Małego Kościelca 10 lutego 1909 r. nie doczekawszy się powstania organizacji oraz Mariusz Zaruski. Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe powstało 29 października 1909 r. Pierwszymi ratownikami TOPR byli Mariusz Zaruski, Klemens Bachleda, Stanisław Gąsienica Byrcyn, Jędrzej Marusarz Jarząbek, Jan Pęksa, Szymon Tatra, Wojciech Tylka Suleja, Jakub Gąsienica Wawrytko, Henryk Bednarski, Józef Lesicki i Stanisław Zdyb. W okresie międzywojennym TOPR składał się z członków czynnych, którzy przeprowadzali akcje ratunkowe oraz tych, którzy wspierali TOPR finansowo. Od 1909 r. do 1939 r. było 50 ratowników, z tych jeden Klimek Bachleda zginął w akcji ratunkowej. W okresie II wojny światowej, władze okupacyjne nakazały działać TOPR pod nazwą Tatra-Bergwacht aż do wyzwolenia Zakopanego. TOPR udzielał pomocy głównie turystom niemieckim i tylko mniej licznym polskim. Po wyzwoleniu Zakopanego TOPR działał ratując rannych partyzantów słowackich i radzieckich spoza linii frontu w Zuberskiej Dolinie. W 1952 r., kiedy w Polsce powstało Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe (GOPR), TOPR stał się jedną z regionalnych grup GOPR przy zachowaniu swojej nazwy. W 1956 r. TOPR stracił swą nazwę i stał się Grupą Tatrzańską GOPR. W okresie przemian w latach osiemdziesiątych doszło do wewnątrzorganizacyjnych konfliktów w GOPR. Dnia 19.05.1990 r. podjęto decyzję o usamodzielnieniu Grupy Tatrzańskiej pod jej pierwotną nazwą Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe. Przez ponad 90 lat istnienia TOPR-u, każdy zagubiony, ranny czy kontuzjowany turysta może liczyć na bezpłatną pomoc ratowników.
 
 

 

 
tatry-polskie
tatry-polskie
tatry-polskie
tatry-polskie tatry-polskie tatry-polskie tatry-polskie tatry-polskie tatry-polskie tatry-polskie